Ямар нэгэн юм... тэмдэглэл юмуу даа

Зуны дунд сар эхэлчихсэн явж байхад блогтоо ганц мөр ч нэмэлгүй сууж байдаг... Анне Франкийн өдрийн тэмдэглэлийг уншихаар бүүр нэг гоё юм бичмээр болох юм. Дэлхийн бүх цаг үеийн шилдэг зохиолчдод Анне Франк орсон байдаг юм билээ. Би хүлээн зөвшөөрнөө. Тэр бол өөрөөсөө уран зохиол цацруулагч. Ердөө л өдрийн тэмдэглэл бичиж байгаа гэхэд дэндүү уран тансаг. Хэрэв бодож төсөөлж, жинхэнэ зохиол бүтээл туурвисан бол түүнийг ямар гайхалтай юм бүтээх байсныг нь төсөөлөхөд ч амархан байна. Тиймээс Анне Франкийг мундаг зохиолч гэдгийг хүлээн зөвшөөрнөө.

Виз-нд орох тухай

Виз-нд орох тухай

Гадаад орны виз хүсэх гэж нэг том ажил байнаа. Мөнгөтэй баян хүн бол асуудалгүй гарчихдаг, эсвэл ажил хэрэг, жирийн зугаалга энэ тэр бол хөнгөхөн гарчихдаг. Харин амьдран суух аж төрөх болохоор нэлээд хүндрэлтэй асуудал болдог. Энд би нэгэн өөр төрлийн виз хүсэх олгох тухай өгүүлэх болно.

Дуу, үнэр хоёр дурсамж хадгалдаг

Та үүнтэй санал нийлэх үү? Би л хувьдаа тэгэж боддог юм. Миний хувьд дурсамжтай үед сонсож байсан дуунуудыг хожим сонсоход тэр үе шууд нүдэнд харагдах шиг санагддаг. Зовлон гуниг, баяр жаргал бүхий л мэдрэмж буцаад хүрээд ирэх шиг санагддаг. Гоё шүү. Ихэвчлэн аз жаргалтай үедээ дуу сонсдог болохоор тэрхүү аз жаргтай үе маань эргээд ирэх нь надад мэдрэгддэг юм. Гуниглан шаналж байсан үе маань ч эргээд дурсахад аз жаргал байдаг юм дөө. Тийм болохоор нэг бодлын дурсамж бүхэн аз жаргал болно. Дурсамж бүхэн аз жаргал юм бол дурсамжийг дуудаж авч ирдэг дуу бүхэн аз жаргал болж таарна. Гайхалтай гаргалгаа хийлээ шүү. Хэхэ

Утгын чимэг наадамд...

Утгын чимэг наадамд зориулж бичсэн өгүүллэгээ орууллаа.("Ах дүү нинжа") Харамсалтай нь "Утгын чимэг"-т өгүүллэгээ өгч чадсангүй ээ. Уг нь өгчихсөн бол хичнээн сайхан. Шалгарахгүй байсан ч хамаа алга. Гэхдээ яг сэтгэлийн гүнд бол бас шалгараад мэргэжлийн жүжигчид миний өгүүллэгийг уншаасай гэж хүсч л байна. Түрүүлэх тухай бол харин юу ч бодоогүй. Энэ харин ёстой үнэн. Гэтэл одоо хар даа. Шалгарах нь байтугай шалгаруулах комис нь ч миний өгүүллэгийг уншихгүй нь байна шүү дээ. Ёстой онцгүй юмаа.

Ах дүү нинжа

Ах дүү нинжа.
Шарынгол сумын гэр хорооллыг Шаазгайт гэдэг. Сул шороо бужигнасан шаазгайтын гудамжинд тоглож өссөн дэрсэн ах дүү хоёр ээжтэйгээ амьдран суудаг байлаа. Ахыг нь Элдэв-Очир, дүүг нь Эрдэнэ-Очир гэдэг.

Эмх замбараагүй, утга учиргүй...

Эмх замбараагүй бодлууд энд тэндээс толгойруу тогшино. Тог тог тог....Эмх замбараагүй ажилууд энд тэндээс балбана. Тас няс, түн пан, түмпэн шанага... эмх замбраагүй бодолд ороогдохоороо энийг ч бодохгүй тэрийг ч бодохгүй болохын тулд зүгээр л унтаад өгнө. Гэхдээ зүүдэнд нөгөө бодлууд маань бас л ороод ирнэ. Харин авууштай нь би тэдгээр бодлуудыг бодох шаардлагагүй болж бодлууд өөрсдийгөө бодож үргэлжлүүлэх болдог. Би харин ойлгох үүрэгтэй. Гэхдээ ойлгодоггүй юмөө. Ялгаагүй л шаналгаа...

С.Баярын хэлсэн үг

МАХН-н дарга С.Баяр миний хувьд үлгэр жишээ авууштай мундаг хүн. Энэ хүний ярилцлагыг уншиж байгаад ийм үгтэй таарлаа. Үүнийг амьдралдаа баримтлах зарчим болгож санаж мэдэрч явнаа.

Миний бодлоор бол улс төрд байгаа хэнд ч гэлээ, за зөвхөн улс төр ч биш байж магад, өөр хоорондоо зааг ялгаатай гурван цаг хугацаа хүнд тохиодог гэж би боддог. Ирэх, байх, явах гэсэн гурван цаг хугацаа. Шинэ, эерэг зүйлийг мэдэж, мэдэрч байгаа бол ирэх цаг чинь мөн. Тэр шинэ, эерэг зүйлээ хийж, хэрэгжүүлж чадаж байгаа бол байх цаг чинь мөн. Харин шинэ гэхээсээ хуучин, эерэг гэхээсээ сөрөг зүйл нь давамгайлж байгаа бол явах цаг чинь мөн гэж. Энэ гурван цаг хугацааныхаа хоорондын зааг ялгааг, ялангуяа тэр сүүлийн шатыг нь нарийн мэдэрдэг байх нь чухал. Эс тэгвээс наанадаж ад үзэгдэнэ. Цаанадаж урагшлах замд саад болно.

эх ярилцлагын энэ линкнээс уншина уу.