Ойлгомжгүй

Би амьд хөгжим сонсох дуртай. Гэхдээ Playtime үзтэлээ хүндрээгүй. Хэхэ. Өөрөөр хэлбэл би рок хөгжмийг сайн ойлгодоггүй. Үүнийг “Би Нирвана сонсдоггүй” гэсэн ганцхан өгүүлбэрээр баталж болж байна. Би хөнгөн зөөлөн рок хөгжим сонсох дуртай. Хүнд, чанга, метал хөгжим сонсдоггүй. Ойлгодоггүй.

Мөнгөө яаж үрэх үү?

Багтаж ядсан мөнгөтэй хүн шиг л сонсогдож байна уу? Тийм биш л дээ. Харин ч хумсийн чинээхэн юмаа яажшуухан хүртээмжтэйгээр хүргэх вэ гэдэг асуудал хөндөгдөж байгаа юм.

Миний цалин гэж шалихгүй юм бий. Гамтай хэрэглэж, өөрөөсөө хүртэл харамласных хоёр сарын цалин маань бараг бүтэн байж байна. Одоо харин үрэхгүй бол бүүр гар загатнаад болдоггүй ээ. Ийм "их мөнгөтэй" байж үзээгүй хүний шинж байхдаа. Хэхэ.

Хэрэгцээ шаардлага гэвэл тоймгүй олон юм бий. Дээрээс нь шунал нэмэгдээд дийлдэх юм биш. Харсан болгоноо л авчихмаар байна. Харамсалтай нь хүрэхгүй юм чинь чухал хэрэгтэй гэдэгээ л сонгох хэрэгтэй болно гэсэн чинь ингэхэд би яг мөнгө үрэх ёстой билүү гүй билүү гэдгээ бас бодох ёстойгоо саналаа... Ээж маань хэлэхдээ “чи мөнгөө хуримлуулж бай,хожим хойно хэрэг болно. Чамайг тусдаа гаргахад мөнгө багадахгүй шүү!!!” гэсэн юм. Ээжийн хэлдэг түмэн зөв. Айлд амьдрах угаасаа тухгүй. Тиймээс тусдаа гарахын төлөө байгаа бүхнээ зориулах л хэрэгтэй. Гэхдээ байгаа маань үнэхээр шалихгүй шүү дээ. Тэгээд хаа хол байгаа тусдаа амьдралын төлөө одоо байх сайхан бас шаардлагатай зарим зүйлсээсээ татгалазана гэхээр тэнэг хэрэг шиг санагдаад байх юм. Мэдээж амин чухал шаардалагатай зүйлсээсээ татгалзаагүй гэдгийг ойлгож байгаа биз дээ.

Тэгэхээр одоо мөнгөө үрвэл яаж үрэх вэ гэдгээ бодох хэрэгтэй. Ер нь тэгээд оновчтой зөв зарцуулах төсвийн төсөл гаргаад ээжид өргөн барьвал батлагдах ч юм билүү хэн мэдлээ.

Цагдаад итгэж болохгүй.

Барим тавим бариттай юм бичнээ. Уржигдар орой буюу 2010.08.02-ны орой манай найз монгол караокед орсон бөлгөө. Гараад машиндаа суугаад найзуудаа хүргэж өгөөд манай гадаа иртэл түрийвч нь байдаггүй ээ. Бараг дөрвөн зуун тавин мянган төгрөг байсан тул машид ихээр харамсав. Намайг суулгаж аваад явсан газруудаараа эргэж яваад монгол караоке-н үүдэнд ирвэй. Манайд иртэлээ машинаасаа буугаагүй бөгөөд ямар нэгэн байдлаас түрийвч гээх юм болоогүй юм байна. Иймд монгол караокед л гээсэн байх магадлалтай тул яваад орлоо, бид хоёр.

Барменээс асууруун: Энэ үүнэнд унасан барьсан түрийвч хараагүй биз. (Үүдний сандал дээр нь хальтхан суусан юм байна.) Би түрийвчээ гээчихэж.

Ямар нэгэн юм... тэмдэглэл юмуу даа

Зуны дунд сар эхэлчихсэн явж байхад блогтоо ганц мөр ч нэмэлгүй сууж байдаг... Анне Франкийн өдрийн тэмдэглэлийг уншихаар бүүр нэг гоё юм бичмээр болох юм. Дэлхийн бүх цаг үеийн шилдэг зохиолчдод Анне Франк орсон байдаг юм билээ. Би хүлээн зөвшөөрнөө. Тэр бол өөрөөсөө уран зохиол цацруулагч. Ердөө л өдрийн тэмдэглэл бичиж байгаа гэхэд дэндүү уран тансаг. Хэрэв бодож төсөөлж, жинхэнэ зохиол бүтээл туурвисан бол түүнийг ямар гайхалтай юм бүтээх байсныг нь төсөөлөхөд ч амархан байна. Тиймээс Анне Франкийг мундаг зохиолч гэдгийг хүлээн зөвшөөрнөө.

Виз-нд орох тухай

Виз-нд орох тухай

Гадаад орны виз хүсэх гэж нэг том ажил байнаа. Мөнгөтэй баян хүн бол асуудалгүй гарчихдаг, эсвэл ажил хэрэг, жирийн зугаалга энэ тэр бол хөнгөхөн гарчихдаг. Харин амьдран суух аж төрөх болохоор нэлээд хүндрэлтэй асуудал болдог. Энд би нэгэн өөр төрлийн виз хүсэх олгох тухай өгүүлэх болно.

Дуу, үнэр хоёр дурсамж хадгалдаг

Та үүнтэй санал нийлэх үү? Би л хувьдаа тэгэж боддог юм. Миний хувьд дурсамжтай үед сонсож байсан дуунуудыг хожим сонсоход тэр үе шууд нүдэнд харагдах шиг санагддаг. Зовлон гуниг, баяр жаргал бүхий л мэдрэмж буцаад хүрээд ирэх шиг санагддаг. Гоё шүү. Ихэвчлэн аз жаргалтай үедээ дуу сонсдог болохоор тэрхүү аз жаргтай үе маань эргээд ирэх нь надад мэдрэгддэг юм. Гуниглан шаналж байсан үе маань ч эргээд дурсахад аз жаргал байдаг юм дөө. Тийм болохоор нэг бодлын дурсамж бүхэн аз жаргал болно. Дурсамж бүхэн аз жаргал юм бол дурсамжийг дуудаж авч ирдэг дуу бүхэн аз жаргал болж таарна. Гайхалтай гаргалгаа хийлээ шүү. Хэхэ

Утгын чимэг наадамд...

Утгын чимэг наадамд зориулж бичсэн өгүүллэгээ орууллаа.("Ах дүү нинжа") Харамсалтай нь "Утгын чимэг"-т өгүүллэгээ өгч чадсангүй ээ. Уг нь өгчихсөн бол хичнээн сайхан. Шалгарахгүй байсан ч хамаа алга. Гэхдээ яг сэтгэлийн гүнд бол бас шалгараад мэргэжлийн жүжигчид миний өгүүллэгийг уншаасай гэж хүсч л байна. Түрүүлэх тухай бол харин юу ч бодоогүй. Энэ харин ёстой үнэн. Гэтэл одоо хар даа. Шалгарах нь байтугай шалгаруулах комис нь ч миний өгүүллэгийг уншихгүй нь байна шүү дээ. Ёстой онцгүй юмаа.